انجمن گفتگوی خبرنگاران ایران

مجيد سحر خيز · تاريخ: شنبه Dec 22, 2007 4:42 pm عنوان: پيشکش به احمد23

صائب تبريزي :

ساده‌لوحان، زود مي‌گيرند رنگ همنشين صحبت طوطي، سخنور مي‌كند آئينه را

بيدل :

ساز عمر رفته جز افسوس، آهنگي نداشت زان همه خوبي كه من ديدم همين افسانه ماند

بيدل :

سخت ناياب است مطلب، ورنه كوشش كم نبود احتياج از نا‌اميدي رنگ استغنا گرفت

بيدل :

سر بر نياوري چو گهر از سجود جيب گر محرمت كنند كه دل آستان كيست

بيدل :

سر بلندي خواهي از وضع ادب غافل مباش نشئه بر مي‌خيزد از جوشي كه در صهبا نشست

بيدل :

سر به صد كسوت فرو برديم و عرياني به جاست وضع رسوايي كه ما داريم، گويا سوزن است

بيدل :

سعد و نحس دهر، بيدل كي دهد تشويش ما؟ همچو طفلان كار ما با شنبه و آدينه نيست

بيدل :

سنگِ راه خود شمارد كعبه و بتخانه را هر كه چون بيدل طواف گوشه دلها كند

بيدل :

سوختم از برق نيرنگ برهمن زاده‌اي كز رميدن وا كند آغوش و گويد رام رام

بيدل :

سيلاب سر شكم همه گر يك مژه بالد تا خانه خورشيد، خطر داشته باشد

شيخ بهائي :

سينه گر خالي ز معشوقي بُوَد سينه نبْوَد، كهنه صندوقي بُوَد

بهادر يگانه :

سينه‌ي من گور عشق و آرزوها بود و من زنده بودم روزگاري، در مزار خويشتن

تسلي شيرازي :

شايد كه گفتگوي تو باشد، در آن ميان هر قصه‌اي كه هست به عالم، شنيدني‌ست

بيدل :

شب از رويت سخنهاي بهار اندوده مي‌گفتم ز گيسو هر كه مي‌پرسيد، مشك سوده مي‌گفتم

فرخي يزدي :

شب چو در بستم و، مست از مي نابش كردم ماه اگر حلقه بدر كوفت، جوابش كردم

بيدل :

شب چو شمعم وعده ديدار در آتش نشاند تا سحر آيينه از خاكسترم گل كرد و ريخت

سعدي :

شب فراق نداند كه تا سحر چند است مگر كسي كه به زندان عشق دربند است

بيدل :

شب وصل است، كنون دامن او محكم دار پاس ناموس ادب وقت دگر خواهي داشت

بيدل :

شبنم در اين بهار، دليل نشاط نيست صبحي است كز وداع چمن گريه مي‌كند

باقر عليشاه :

شد زنده‌ي ابد، به جهان كشته‌ي غمت جا نداده‌ي تو را، به مسيحا چه احتياج؟

هلالي جغتائي :

شد عمر تمام و، ناتماميم هنوز صدبار بسوختيم و، خاميم هنوز

حكيم قاآني شيرازي :

شرمنده از آنيم، كه در روز مكافات اندر خور عفو تو، نكرديم گناهي

بيدل :

شعله‌اي خواست به مهماني خاشاك اجازت گفت: در من نتوان يافت مرا گر تو بيايي

حالتي تركمان :

شكسته بال‌تر از من، در آشيان تو نيست دلم خوش‌ست كه نامم كبوتر حرم است

بيدل :

شكوه مردم ز گردون بيدل از كم وسعتي است ناله در پرواز آيد چون قفس تنگي كند

بيدل :

شمع ماتمخانه يأسم، ز احوالم مپرس بي تو در آغوش مژگان سوخت ديدنهاي من

بيدل :

شه سرير يقين شد كسي كه چون حلاج فراشت از علم‌دار، رايت منصور

شوكت بخارائي :

شيرِ انوار تجلي را، چو مي‌كردند صاف دُردِ آن مهتاب و، شهد آن بناگوش تو شد

دهقان ساماني :

صبر توقع مكن ز دل، كه نخواهند باج ز بيچاره‌اي، كه آه ندارد

بيدل :

صبر كن اي شيشه بر سنگ جفاي محتسب گردن اين دشمن عشرت، خدا خواهد شكست

بيدل :

صحبت بيخردان آفت روحاني بود آه اگر نوح نمي‌ديد ز توفان مددي

بيدل :

صحرا به رم ناز چه محمل نظر افكند كانديشه پريخانه شد از رقص غبارش

واعظ قزويني :

صد حيف كه ما پير جهانديده نبوديم روزي كه رسيديم، به ايام جواني

بيدل :

صداي التفاتي از سر اين خوان نمي‌جوشد لب گوري مگر وا گردد و گويد بيا اين جا

شيخ علاء الدوله سمناني :

صدخانه اگر به طاعت آباد كني به ز آن نبود، كه خاطري شاد كني

محمد حسين شهرياري :

صفائي بود ديشب با خيالت خلوت ما را ولي من باز پنهاني، ترا هم آرزو كردم

بيدل :

صفاي دل نتوان يافت از محبت دنيا كه در شمردن زر دست زر شمار سياه است

محمد‌قلي سليم :

صورت نبست در دل من كينه‌ي كسي آيينه هرچه ديد، فراموش مي‌كند

بيدل :

صورت وهمي به هستي متهم داريم ما چون حباب آينه بر طاق عدم داريم ما

نشاط اصفهاني :

طاعت ار دست نيايد، گنهي بايد كرد در دل دوست، بهر حيله رهي بايد كرد

بيدل :

طالب وصليم، ما را با تسلي كار نيست ناله‌گر از پا نشيند، اشك مي‌افتد به راه

بيدل :

طراوت آرزو داري ز قيد جسم بيرون آ كه سر سبزي نبيند دانه تا زيرزمين باشد

شوريده شيرازي :

طعنه‌ي خلق و جفاي فلك و جور رقيب جمله هيچند، اگر يار موافق باشد

بيدل :

طلسم جسم، گردد مانع پرواز روحاني چو بوي گل كه ديوار چمن گيرد عنانش را

بيدل :

طواف خاك مجنون و مزار كوهكن تا كي؟ اگر سودا سري دارد بگو تا گرد ما گردد

بيدل :

عافيت خواهي وداع آرزوي جاه كن شمع اين بزم از كلاه خود به كام اژدهاست

بيدل :

عافيت مي‌طلبي، بگذر از انديشه جاه شمع را آفت سر افسر زرين آمد

بيدل :

عالم از جنون من كرد كسب همواري سيل گريه سر دادم كوه، دشت و دامان شد

صائب تبريزي :

عالم بي‌خبري، طرفه بهشتي بوده‌ست حيف و صد حيف، كه ما دير خبردار شديم

بيدل :

عالم تمام خون شد و از چشم ما چكيد خوبان هنوز منكر دلهاي خسته‌اند

بيدل :

عجز طاقت كرد ما را محرم امداد غيب اختيار آنجا كه درماند توكل مي‌شود

بيدل :

عدم سايه ز خورشيد معين گرديد گر تو شوخي نكني هستي ما مبهم نيست

بيدل :

عشق مختار است با تدبير عقلش كار نيست اين كنم يا آن كنم شايسته مختار نيست

بيدل :

غباريم زحمت كش بادها به وحشت اسيرند آزادها

بيدل :

غفلت ايام پيري از سر ما وا نشد سخت دشوار است بيدل تركِ خواب صبحدم

بيدل :

غير آغوش فنا سر منزل آرام نيست كشتي ما را همان گرداب، لنگر مي‌شود

بيدل :

غير از دل آشفته به عالم نتوان يافت اين بزم، مگر حلقه آن زلف سياه است

بيدل :

فرياد كه برديم ز نا‌محرمي خلق اندوه زبان داشتن و لال نمودن

بيدل :

فلك كشتي به توفان شكستن داده است امشب ز جوش گريه‌ام ريگ ته آبند كوكبها

بيدل :

فناي ما چمن آراي بي نقابي اوست به قدر چاك كتان ماهتاب مي‌خندد

بيدل :

قطع سر رشته پرواز طلب نتوان كرد بال اگر سلسله كوتاه كند، ناله رساست

بيدل :

قيامت مي‌‌كند حسرت، مپرس از طبع ناشادم كه من صد دشت مجنون دارم و صد كوه فرهادم

بيدل :

كجا يابد سر ما ناكسان بار سجود او مگر بر جبهه بنويسيم نام آستانش را

بيدل :

كسي به فهم كمالم دگر چه پردازد؟ ز فرق تا به قدم عيبم، اين هنر دارم

بيدل :

كسي كه دست به دامان التفات تو زد مقيم انجمن سايه هما گرديد

بيدل :

كسي يا رب مبادا پايمال رشك همچشمي حنا، چندان كه بوسد پاي او، خون مي‌كند ما را

بيدل :

كشتي نه فلك اين جا به نمي طوفاني است تا تواني طرف اشك يتيمان نشوي

بيدل :

كيست در اين انجمن محرم عشق غيور ما همه بي غيرتيم آينه در كربلاست

بيدل :

گدايي كز سر كوي تو خاكي بر جبين مالد به تاج كيقباد و افسر قيصر كند بازي

بيدل :

گر آرزو شكني، مي‌شود عمارت دل شكست موج بود باعث بناي حباب

بيدل :

گر مزاج كرم آن است كه من مي‌د‌انم عالمي را به خطاي من تنها بخشند

بيدل :

گوش مروتي كو؟ كز ما نظر نپوشد دست غريق، يعني فرياد بيصداييم

بيدل :

مرديم و همچنان خم و پيچ هوس به جاست از سوختن نرفت برون، تاب ريسمان

بيدل :

مرگ مي‌خندد به فهم غافل من تا ابد بي تو گر يك لحظه خود را زنده باور مي‌كنم

بيدل :

مستغني از گل است مزار شهيد عشق اي غنچه لب! تو بر سر خاكم بيا بخند

بيدل :

مطلبي گر بود از هستي، همين آزار بود ورنه در كنج عدم آسودگي بسيار بود

بيدل :

مكتوب عشق هرگز بي نامه بر نباشد ما و ز خويش رفتن، قاصد اگر ن

امیدوارم خوشت اومده باشه
:P :roll:
_________________
از سفر کرده ، ارزش سرزمین مادری را بپرس . ارد بزرگ
عشق هنگامی که شما را می پرورد شاخ و برگ فاسد شده را هرس می کند . جبران خلیل جبران
از قضاوت کردن دست بکش تا آرامش را تجربه کنی. دیپاک چوپرا

فائزه · تاريخ: شنبه Dec 22, 2007 4:59 pm عنوان:

" اگر تنها از اميد انتظار معجزه داري در اشتباهي، اميد بايد با حركت توأم باشد" . محمد اقبال
_________________

خود را برای پیشرفت مردم ارزانی دار تا مردم پشتیبان تو باشند . ارد بزرگ

به رویاها ایمان بیاورید که دروازه های ابدیت اند . جبران خلیل جبران

فائزه · تاريخ: شنبه Dec 22, 2007 4:59 pm عنوان:

" اگر مي خواهي در برابر قاضي نايستي، قانونمند زندگي كن" . ولتر

" جهان را نگه دارید، می خواهم پیاده شوم" . اوبالدیا

" دشمنی و پادورزی ، به آدم خردمند انگیزه زندگی می دهد" . ارد بزرگ

" كسي كه حق اظهار نظر و بيان فكر خود را نداشته باشد، موجودي زنده محسوب نمي شود" . مونتسكيو

" زندگي دشمن شما نيست، اما طرز فكرتان مي تواند دشمن شما باشد" . ريچارد كارسون
_________________

خود را برای پیشرفت مردم ارزانی دار تا مردم پشتیبان تو باشند . ارد بزرگ

به رویاها ایمان بیاورید که دروازه های ابدیت اند . جبران خلیل جبران

فائزه · تاريخ: شنبه Dec 22, 2007 4:59 pm عنوان:

" باری ؛ زرتشت در مردم نگریست و حیران بود. سپس چنین گفت :
انسان بندی است بسته میان حیوان و ابر انسان ؛ بندی بر فراز مغاکی.
فرارفتنی ست پر خطر ؛ در – راه – بودنی پر خطر ؛ واپس نگریستنی پر خطر ؛ لرزیدن و درنگیدنی پر خطر.
آنچه در انسان بزرگ است این است که او پل است نه غایت ؛ آنچه در انسان خوش است این است که او فراشدی ست و فروشدی" . فردریش نیچه

" نوابغ بزرگ زندگي نامه بسيار كوتاهي دارند" . امرسون

" نه ترن، نه ريل ها، اصل نيستند، اصل حركت است" . ژيلبر سيسبرون

" مصمم به نيك بختي باش، نيك بخت مي شوي" . لينكلن

" بدي را با عدالت پاسخ دهيد، مهرباني را با مهرباني" . كنفوسيوس
_________________

خود را برای پیشرفت مردم ارزانی دار تا مردم پشتیبان تو باشند . ارد بزرگ

به رویاها ایمان بیاورید که دروازه های ابدیت اند . جبران خلیل جبران

فائزه · تاريخ: شنبه Dec 22, 2007 5:00 pm عنوان:

" مرد بلند همت تا پايه بلند به دست نياورد از پاي طلب ننشيند" . كليله و دمنه

" صاحب همت در پيچ و خم هاي زندگي، هيچ گاه با ياس و استيصال رو به رو نخواهد شد" . ناپلئون

" بعضی ها طوری هستند که دوستانشان هرقدر از آنها پایین تر باشند بیشتر دوستشان دارند" . چترفیلد

" برای پویایی و پیشرفت ، گام نخست از پشت درهای بسته برداشته می شود" . ارد بزرگ
_________________

خود را برای پیشرفت مردم ارزانی دار تا مردم پشتیبان تو باشند . ارد بزرگ

به رویاها ایمان بیاورید که دروازه های ابدیت اند . جبران خلیل جبران